Zoeken in collecties

Kledingset bestaande uit: colbertjas, lange pantalon met bandplooien, vest met gestreepte voering, 2 borststukken (lang en kort) voor bij de boord (collaar) en wit overhemd met opstaande boord en lange mouwen. Vanaf ca. 1935 komt dit kostuum stap voor stap in gebruik bij de congregatie van de Broeders van Amsterdam. En dan vooral bij de jonge broeders in het Westen die buitenhuis gingen studeren. In 1965 wordt het kostuum de officiële kleding van alle broeders als opvolger van het habijt. In 1965 wordt bepaald dat naast dit "clergy"-kostuum ook een gewoon niet-zwart kostuum met wit overhemd en stropdas kan worden gedragen. Vanaf ongeveer 1972 is het zogenaamde 'burgerkostuum' algemeen in gebruik.

Kleine 'Oirschotse stoel' en werkbankje met merkteken van Maria Margaretha van de Engelen, een alziend oog.

Presse-papier in de vorm van een wereldbol met daarop het logo van de SNVR (Stichting Nederlandse Vrouwelijke Religieuzen) en de jaartallen 1957-2003. Op de laatste Algemene Vergadering van de SNVR, gehouden op 26 november 2003 in Klooster Mariënburg in Den Bosch, werd deze bol aan alle leden als aandenken meegegeven. De SNVR was in 1957 officieel van start gegaan en ging per 1 januari 2004 op in de Konferentie Nederlandse Religieuzen (KNR).

In de vorm van het logo van de school geflankeerd door twee krijtjes met daaronder de jaren dat de school heeft bestaan: 1873-1988. Het eerste huis waar de Fraters van Utrecht werkzaam waren was de burgerschool in het Sint Gregoriushuis in Utrecht. In 1883 kregen ze officieel de leiding over de school. In 1988 moest de basisschool, door een gebrek aan nieuwe leerlingen, sluiten.

Kaarsenhouder (1) als aandenken aan het kapittel van 1987 aangeboden aan de kapittelleden op het eind van dit kapittel. Op de voorzijde de tekst "Kapittel 16-1-1987". Doosje lucifers (2) als aandenken aan het kapittel van 1992 aan de kapitelleden aangeboden bij de sluiting van het kapittel. Op de bovenzijde van het doosje is een stuk stof aangebracht met daarop de tekst "Blijf aanstekelijk, 27-2-1992" en een afbeelding van een weg die naar de horizon leidt en waarboven een opkomende zon te zien is.

Stukje van de binnenmuur van de oude kapel te Veghel die in 1939 gesloopt is. Het stukje muur is op een blauw zijden kussentje genaaid dat in een kistje is geplaatst samen met een ansichtkaart, met daarop een foto van het interieur van de kapel, en een kaartje met de tekst:
"Intiem en dierbaar Godsgebouw,
Eens centrum van ons leven,
Uw paastooi en uw passierouw,
Zijn in ons hart gebleven.
Al rest van U dit steentje maar,
werdt Gij gesloopt, ontbonden,
In onz' herinn'ring staat Ge daar,
Nog schoon en ongeschonden.
Uw beeld en simpel stukske steen
Zeggen ons nog deez' ure
Wat er geofferd en gebeên,
Gejubeld is en ook geleên
Binnen uw heil'ge muren!".

In 1927 trad Joannes Petrus Smits als broeder in bij de redemptoristen. 25 jaar later werd ter ere van zijn zilveren professiefeest door een familielid dit stukje huisvlijt, deze 'kijkdoos', gemaakt. Het betreft de poort van de kapel waarin een H. Mis gevierd wordt ter ere van broeder Chrystostomus. Waarschijnlijk ook bedoeld als verbeelding van de poort tot de hemel. Op de steunberen van de poort een haan en kruis in zilver, de jaartallen '1927' en '1952' in zilver, rozen, een druiventros en de HH. Petrus en Paulus. Een snoer met bellen, gedragen door engelen, hangt tussen de steunberen boven de poort. Boven de poort is de tekst 'Te Deum laudamus' (wij loven u God) zichtbaar. Aan de binnenzijde van de drie bellen boven de poort de namen van twee heiligen afkomstig uit de congregatie (de H. Gerardus Majella en de H. Clemens Hofbauer) en van O.L. Vrouw van altijddurende bijstand.Op de poort de HH. Paulus en Jozef en twee engelen die de geconsacreerde hostie aanbidden. Binnen in de poort een collage voorstellende een kapel of kerk waar een H. Mis gevierd wordt in aanwezigheid van heiligen en gedecoreerd met andere illustraties. Onder de heiligen de kerkvader Johannes Chrysostomus, de H. Jozef en Maria en heiligen uit de congregatie van de Allerheiligste Verlosser (redemptoristen) zoals Clemens Hofbauer, Gerardus Majella, Peerke Donders en de stichter van de congregatie Alfonsus de Liguori. Op de achterzijde een foto van kardinaal Willem Marinus van Rossum, eveneens een redemptorist. Bijgevoegd de toespraak van de bisschop van 's-Hertogenbosch mgr.Wilhelmus Mutsaerts die hij tijdens de viering op 8 september 1952 uitsprak.

Vermoedelijk geschonken door vervaardiger aan zuster Pauline Molenkamp (1917-1993).

Kruisje met ronde armen (1), kruisje voor aan de rozenkrans (2), rozenkrans (3), etui met scapulier (4), professiering (5), bloemetje van het kransje dat moeder Bertilla na haar overlijden droeg (6) en ingelijst zelfgemaakt prentje met foto en reliek van moeder Bertilla (7). Alles werd door de zusters in een houten kistje bewaard. De rozenkrans is in China door moeder Bertilla zelf vervaardigd. De kralen zijn pitten van een Indonesische vrucht. Ze werden door een zus van wijlen zr. Milburga uit Jakarta (toen Batavia geheten) naar Luanfu gezonden. Pater Claudius van de Westelaken ofm bezorgde moeder Bertilla een instrumentje waarmee ze, met veel moeite en blessering van haar vingers, de kralen doorboorde en tot een rozenkrans verwerkte. Aan de binnenkant van de ring (5) staat de inscriptie "Moeder Bertilla". Het reliek van moeder Bertilla (7) is een "haar van de Dienares Gods".

Vaasje (1) met aan de ene zijde opgebrachte bloemversiering en aan de andere zijde een opdruk in donkerblauw van O.L. Vrouw van het H. Hart met daaronder de tekst: "The first General Chapter in Indonesia, Malang 9-21 oktober 2000". Zwart tasje (2) aan beide zijden bedrukt met een afbeelding in het rood van Christus aan het kruis en Maria binnen een hartvorm. Aan weerszijde van de vorm de tekst: "kapitel umum, Malang 10-22 september 2012". De tekst onder de afbeelding is aan de ene zijde in het Nederlands: "Algemeen Kapittel 2012, Congregatie van de fraters van O.L. Vrouw van het H. Hart"; en aan de andere zijde in het Indonesisch: "Kapitel Umum 2012, Kongregasi Frater-Frater Bunda Hati Kudus".

Zakdoek (1) naar aanleiding van de 1000ste sterfdag van frater Adolfus Dwidjowasito op 31 oktober 1993. De zakdoek is voorzien van gedenkteksten en -data, een kruis en florale versieringen. De teksten luiden: "31.10.1993 Pengetan 1000 dinten Frater Adolfus Dwidjowasito B.H.K, Jogyakarta" en "In memoriam frater Adolfus BHK 1000 hari". Dodenmasker (2) van frater Stanislaus Glaudemans. Frater Glaudemans, algemeen overste van de congregatie van 1914 tot 1930 en van 1936 tot 1942, overleed op 12 oktober 1944. Door de algemene spoorwegstaking van 17 september 1942 lag het overgrote deel van het openbaar vervoer in Nederland stil. Daardoor kon slechts een kleine groep van confraters en familieleden van frater Glaudemans aanwezig zijn op de begrafenis die op 16 oktober plaatsvond. Mogelijk is het dodenmasker gemaakt zodat diegenen die niet bij het afscheid konden zijn, toch de beeltenis van de dode nog een laatste keer konden zien. Achterop een aantekening dat het masker is gevonden in de kelder van het Gregoriushuis te Utrecht in maart 2007 door de nieuwe eigenaar van het pand.

Met de letters en cijfers werden de gezangen en tekstgedeelten aangegeven voor het kerkpubliek.

De schuifbordjes die in de drie boogvormige houder bovenaan geschoven kunnen worden, geven aan welke vaste gezangen (Kyrie, Gloria enz.) gezongen werden, welk Credo en welke overige gezangen. Op het krijtbord konden de lezingen vermeld worden. De bordjes zijnm opgeborgen in drie vakjes boven het krijtbord die afgesloten kunnen worden met een plankje.

Op het bord kunnen voor alle dagen in de week de vieringen ingedeeld worden. Het bord bevat de liturgische vieringen van de Goede Week.

De methode, bedoeld voor dove, meervoudig gehandicapte kinderen, werd gebruikt in het Instituut voor Doven (voorheen: Doofstommen) in Sint Michielsgestel. Het materiaal bestaat uit kaarten in een bak. Per te leren klank zijn meerdere kaarten aanwezig. Op de ene zijde van een kaart staat een woord geschreven met daarin de te leren klank. Op de andere zijde van de kaart een afbeelding van het woord. Daarnaast nog enkele losse kaarten met waarop klanken en letters zijn geschreven. Bij de klanken staat een schematische tekening van de vorm die de mond heeft bij die klank. De methode en de kaarten zijn gemaakt door broeder Arno.

Houten plankje met gaatjes en daarnaast plaatsaanduidingen. Aan het plankje een pin aan een kettinkje. Hierop kon de overste aangeven waar ze zich bevond, zoals in de kapel, spreekkamer, lingerie etc. In alle communiteiten hing een dergelijk plankje naast de kamer van de overste. Dit plankje is afkomstig uit het moederhuis in Amersfoort, waar behalve de huisoverste tevens de algemene overste woonde. Met 'moeder overste' is hier bedoeld de algemene overste.

Gebruikt waar gezongen werd vanuit een koorboek op lezenaar.

Sluierdoek (1) van verschillende aan elkaar genaaide doekjes. De doek diende om de kap met sluier, die in de cel op een haak werd gehangen, stofvrij te houden. In het noviciaat werd de sluierdoek gemaakt van verschillende lapjes stof die voorhanden waren. In de latere jaren kregen de novicen de sluierdoek van een overleden zuster. De sluierdoek bleef ook na 1946 in gebruik, toen er nieuwe kleding kwam. Verder een blauw gedraaid koord (2), met kwastjes aan de uiteinden. Het koord werd om het middel gedragen tijdens de eucharistieviering op zon- en feestdagen. Vervolgens twee zilveren ringen (3). Bij het afleggen van de Eeuwige Geloften (professie) ontvingen de zusters aan hun rechterhand een ring. De kleinste ring is waarschijnlijk gedragen door een zuster die geen of weinig zwaar werk heeft verricht. De grootste ring heeft toebehoord aan een zuster die veel lichamelijk werk heeft verricht. De ringen werden ook nog gedragen bij de nieuwe kleding na 1946. De vierde accessoire is een zwarte zak (4), aan de bovenzijde voorzien van twee zwarte linten. Aan de achterzijde is de zak vanaf de bovenzijde voor een gedeelte voorzien van een smalle opening. De zak werd om het middel gedragen voor het opbergen van bijvoorbeeld een zakdoek, speldenflik (twee met stof overtrokken kartonnen rondjes, die tegen elkaar werden genaaid, waarbij dan in de naad spelden konden worden gestoken) en zakmesje. De laatste accessoire betreft een scharenband (5), in de vorm van een lang zwart dubbelgevouwen lint met aan de uiteinden een haak en oog. Aan deze band, die om het middel werd gedragen, bevestigde men een schaar.

De H. Drievuldigheid, gezeten tegen een lichtblauwe achtergrond in een medaillon met een goudkleurige, blauwe en witte rand. Links God de Vader in een wit gewaad en bruingele mantel met rijksappel met bol en kruis, het hoofd geneigd naar Christus, die zijn arm om hem heenslaat. Deze heeft een kruis in de linkerhand en draagt een rode mantel, die het lichaam grotendeels onbedekt laat. Boven hun hoofden de Geestesduif met gespreide vleugels. Aan de bovenzijde van het medaillon vijf witte bloemen met rode harten aan blauwgroene takken. Aan de onderzijde "S. 3:Faltigkeit". Zwart gelakte, geprofileerde lijst
.

Links onderaan op de afbeelding de Chapelle des Saintes van de Abbaye de Saint-Sauveur-le-Vicomte waar de H. Maria Magdalena (Julie) Postel, de zalige Marthe Le Bouteiller en de zalige Placida Viel zijn begraven. De drie bomen centraal op de afbeelding staan symbool voor deze drie zusters: de eik (kracht en robuustheid) voor Maria Magdalena, de lindeboom (zachtheid) voor Placida en de appelboom voor Marthe.

Deze afbeeldingen zijn ook boven de koortralie in de voormalige Karmel H. Landstichting terug te vinden.

De devotie tot het kindje Jezus van Praag is typisch Karmelitaans. Soort gelijke afbeeldingen waren zeer gebruikelijk op de devotie-altaren de zogenaamde 'Heremitages'. Deze afbeelding is afkomstig van het noviciaat in Hulst.

Het adres was het eerste huis van de Broeders van Amsterdam. Na 1946 werd op dit adres huisvesting geboden aan schoolgaande, werkende en studerende jongens. In 1958 verhuisden de schoolgaande jongens naar Jongenshuis Eemland te Baarn, de werkende en studerende jongens werden ondergebracht in De Brink, Lairessestraat 131 te Amsterdam. De broeders bleven in het pand wonen tot 1960.

De Assumptionisten betrokken op 6 januari 1915 kasteel Stapelen te Boxtel. Tot 1927 was hier het klein seminarie van de paters gevestigd. Vanaf 1939 werd het kasteel standplaats van de regionaal, vanaf 1946 provinciaal, overste. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het bureau van het Apostolaat der Hereniging (later Apostolaat voor de Oosterse kerken geheten) in het kasteel gevestigd.

Mgr. Driessen volgde Mgr. Savelberg op als directeur van de congregatie der Kleine Zusters van de H. Joseph. Centraal in de lijst de afbeelding van Mgr. Driessen. Rondom de afbeelding een bloemenkrans, kruis, kelk, missaal, stola en palmtak. Eronder de tekst "Vader, waarom verlaat gij ons, waarom laat gij ons in rouw achter?" Het geheel wordt omlijst door een zwarte rand.